Murat’la 2014 yılında sosyal medyada tanışmıştık. Sonra arkadaş olduk. Dostluk kelimesinin anlamını ilk kez onun sayesinde anladım diyebilirim. Moralimin bozuk olduğunu ben söylemeden dahi anlar,
“Neyin var?” diye sorardı.
2015 yılında ikimiz de üniversiteyi kazanmıştık. Ankara’da görüştük, çok güzel zaman geçirdik. Sanki çocukluğumuzdan beri tanışıyorduk. Beni otogardan yolcu ettiği zaman bile görevlilere emanet ederdi.
Doğum günlerimizin arasında sadece iki gün fark var. İlk benim doğum günümü, sonra da Murat’ınkini kutlardık.
Sınavlardan yorulduğu zaman bazen şikayet ederdi, ama zorluklara rağmen hiç pes etmez, mesleğini daha çok severdi. İnsanlara karşı her zaman zarif bir duruşu vardı. Kalp kırmaktan kaçınır, her zaman daha ince düşünürdü. Birini seviyorsa, lafta değil de, ciddi anlamda çok severdi.
En son geçen yıl okulun sonlarına doğru konuşmuştuk. Hayatının nasıl gittiğinden ve okulunun biteceğinden bahsetmişti. Sonradan işe güce nasıl daldıysak artık, birbirimizle ne görüşebildik ne de konuşabildik. Bir gün Murat’a yazayım da nasıl olduğunu sorayım diye düşündüm. Yazdım, ama cevap gelmedi. Azerbaycan’da savaş başladığını bildiğimden Google’da arama yaptım ve Murat’ın isminin karşısında “Şehit” kelimesini görünce inanamadım.
Murat benim için çok değerli, çok özel bir arkadaştı. Benim için hep özel ve kıymetli kalacaktır.
Murat’la 2014 yılında sosyal medyada tanışmıştık. Sonra arkadaş olduk. Dostluk kelimesinin anlamını ilk kez onun sayesinde anladım diyebilirim. Moralimin bozuk olduğunu ben söylemeden dahi anlar, “Neyin var?” diye sorardı.